Przeciwnowotworowy potencjał porfiryny TMPyP4 w fotodynamicznej terapii raka piersi oraz ocena bezpieczeństwa zastosowania

Oceniliśmy wpływ inhibitorów telomerazy TMPyP4, BIBR 1532 lub imetelstatu na zdolność komórek raka piersi MCF7 i MDA-MB-231 do tworzenia sferoidów. TMPyP4 znacząco osłabił potencjał adhezyjny i zdolność obu linii komórkowych do tworzenia sferoidów. Leczenie BIBR 1532 nie wykazało żadnego efektu w komórkach MCF7, podczas gdy wykazywało pewien efekt w komórkach MDA-MB-231, chociaż efekt ten był mniej rozległy w porównaniu z TMPyP4. Zastosowanie imetelstatu wywołało efekt dyspersji w obu liniach komórkowych, ale zaobserwowano więcej pojedynczych, oddzielonych od siebie, odległych komórek. Badania dokowania molekularnego i dynamiki molekularnej wykazały, że zarówno BIBR 1532, jak i TMPyP4 wykazywały powinowactwo do struktury G-kwadrupleksu ludzkiego telomerowego RNA (TERRA2 G4s) i katalitycznej podjednostki telomerazy, hTERT. Wykazaliśmy, że stosowanie inhibitorów ekspresji/aktywności telomerazy w celu zmniejszenia zdolności adhezyjnych i potencjału przerzutowego komórek raka piersi może odgrywać znaczącą rolę w strategii przeciwnowotworowej.